پرنده پاسپورت ندارد

دوچرخه رفت زمین زیرپای او چرخید

و آسمان دو قدم در هوای او چرخید

دوچرخه با دل تنگ از میان کوچه گذشت

نگاه مضطربم پابه پای او چرخید

و در حوالی کابوسهای پائیزی

درخت و پنجره خوابهای او چرخید

رکاب زد و دلم تا همیشه تنها شد

پرنده شد قفسم در فضای او چرخید

تمام عقربه ها اشتباه  چرخیدند

مگر دو چرخه که تنها برای او چرخید

رسید تا ته کوچه نگاه او

                               یخ بست  ...