پرنده پاسپورت ندارد

7 سمفونی برای قناری های دلتنگ

فرامرز احمری — Sun, 15 Jan 2012 05:09:49 GMT

هر روز مثل ایستگاهی در خیابان

از سیل آدمهای تنها می نویسم

من خنده ام روی پلاس چهره ی شهر

من دلقکم دارم شما را می نویسم

چیزی بجز عشق و تو و آئینه و آب

گفتی که ننویسم من اما می نویسم

این قسمت تنها برای نام توست

که در آن چیزی نمی نویسم

نامت را بنویس بر پیشانی آسمان

و یا بر تن این درخت پیر

ریشه های ما از اندوه آب می خورد

میوه هامان اما آبدار است و شیرین

[ ... دهان ِ باز ِ رهگذران... ]

هی پرنده ی سردرگم

برایم بنویس : دنیا زیباست

حتا اگر داوینچی آفریده نمی شد

با طرح لبخند و نگاهی مرموز و زیبا

نگاه کن جهااااان را

درست مثل مونالیزا

چه تفاوت دارد

زیستن ِ در تالار

یا اتاقی کوچک

برای قناری

-قناری قناری است -

دیروز کلاغی پیر بر تیرک ِ چراغ برق

این راز را با من گفت

: قناری برای آب باید بخواند

نه اندوه دانه

باران که ببارد نام تو کامل می شود

[ هی ] هوای ابری !

به سوسن پرور و غمهای اندکش

فرامرز احمری — Sun, 15 Jan 2012 04:55:27 GMT

این چند کلمه در تاثیر خاطره ای ست از سوسن پرور که در وبلاگش آمده بود

http://setak1379.persianblog.ir/post/111/

با احترام به سترگی او و صحنه ی بزرگی که بر آن بازی می کند

پرنده پَر

پروانه پَر

سوسن پَر

هنرمند را چه به فرمان ِ هیدرولیک

صحنه ! آخرین مدل ِ مُبیل ِ توست

پرواز کن

پروانه پَر

پرنده پَر

صحنه پَر

سوسن پَر - وَر-

هی ! بی چتر و بی چرا مسافران

فرامرز احمری — Sun, 15 Jan 2012 04:32:06 GMT

پس از عرض یک عالمه سلام

به قطارهائی که می آیند

به قطارهائی که می روند

به کبوتران پاک

به آنها که فلسفه نمی دانند

به خواهرم پرنیان

که اینروزها خسته است

به آنها که بار امانت خداوند بر شانه دارند

و به تاول های پاهاشان

به امیر سنجری شاعر که سوپر مارکت باز کرده است

و یک سال مرخصی تحصیلی گرفته است

و پفک و چیپس می فروشد

به علیرضا که تولید انبوه شعر دارد

و شبها تا صبح کارگری دیزاینری می کند

به سینا که رئیس است ولی آدم خوبی است

و نمازش را سر وقت می خواند و غصه ی هنر در دل دارد

به قیصر که ناگهان چقدر زود دیر شد

به دیوانه ای که در خیابان راه می رود

و سراغ خانه ی دوست را می گیرد

به زنی که همسر مردی شد

که بچه های مرد را بزرگ کرد

که حالا از خانه بیرونش کرده اند

که حالا پاسخش را فقط از امام زمان می خواهد

به مبارز جانبازی که دستها یا پاهاش را جائی جا گذاشته

و یادش نمی آید آنجا کجاست

به تو که نامت را فراموش کرده ام

و به تو که نامت را نمی خواهم ببرم

به تو که نان را برای شرافت

و شرافت را برای زیستن

و زیستن را برای رسیدن

به نور می خواهی

و دوباره به تو

که بهانه ی باران داری

باران ادامه ی نام کسی ست

که هوایش ابری ست

همین !

آنیا ! سهم ما از زندگی همان قدر است که دوستش داریم

فرامرز احمری — Sun, 08 Jan 2012 18:11:48 GMT

ایمان دارم

تنها با سرانگشتهای عشق می شود

جهان را فتح کرد

چکمه ها و سرنیزه ها بزودی شکست می خورند

و تکلیف جهان را صلح رقم خواهد زد

کسی می آید که در نگاهش مهربانی ست

کسی که الفبای عشق را در زمین می پراکند

و من و تو آنروز را صد بار در خواب دیده ایم

کتابهای مقدس را بیاور

می خواهم به تمامیشان سوگند بخورم

که تنها عشق

تنها عشق

کلید قفلهای بسته است

و به من نگاه کن که راز آرامش جهان در همین نگاه است

به آسمان سوگند

و به تمامی کتابهای آسمانی

که راز آرامش جهان در همین نگاه است

به من نگاه کن

سر به سرم می گذارند کلمات

فرامرز احمری — Sun, 08 Jan 2012 18:05:45 GMT

سر به سرم می گذارند کلمات

من خودم نبودم که شاعر

شدم

اصلن شاید پرنده ای که از خواب آسمان می گذشت

و یا مترسکی که عاشق

شد

و یا مسیحی که مصلوب

شد

و شاید خاطرات پدر از سال های

قحط

و یا خاطرات خودم از

جنگ

و یا چکمه های سوراخ و میهمانی زمستان در سور انگشتهای پاهای

کودکیم

و شاید کسی که نیمه ی پنهانی گمشده ام

بود

و خیلی چیزهای دیگر

مرا به میهمانی کلمات بردند

حالا دیگر نه بوی نارنج و نه سرخی انار

نه بال بالِ ِ کبوتر و

نه سطلی از رنگ

و نه حتی ترجمان آنچه در آئینه می بینم

که این" اصلن منم در آینه یا !!! "

و نه هیچ چیز دیگر

که

تنها همین کلمات هستند

که طعم دقیق آنچه را بر من گذشته

و می گذرد

در من امضا می کنند

اینروزها عجیب

سربه سرم می گذارند کلمات

مقصد ؛ گفتگوی با هستی ست

فرامرز احمری — Wed, 02 Nov 2011 23:50:57 GMT

البته که هنوز به ایستگاه و اسکله ایمان ندارم

" دستساز ِ کفر و انسان ! "

مقصد پیش از باجه های بلیط فروشی ست

یعنی همین لحظه

همین لحظه

که " من " دارم با " تو " حرف می زنم

و سیب

فرامرز احمری — Wed, 02 Nov 2011 23:45:09 GMT

و سیب

اشاره ایست به قلب

به قرآن مجید همه چیز

برای قلب آفریده شد

سیب ها را له نکنیم

اینروزها

فرامرز احمری — Wed, 02 Nov 2011 23:40:18 GMT

اینروزها سقوط

ساده تر از ادامه دادن است

دیکتاتورها را نمی گویم

زندگی ِ اسقاطی را می گویم

و آسمان...

فرامرز احمری — Wed, 02 Nov 2011 23:32:48 GMT

هر شب کبوتری در خواب

مرا به قانون ِ خود در می آورَد

اما هر صبح

دوباره زمین زیر پایم راه میرود

و آسمان ...

به هر حال یکروز

پرواز خواهم کرد

اما

اکنون نوبت کبوتر نیست

آلبوم ها

فرامرز احمری — Wed, 02 Nov 2011 23:19:14 GMT

لحظه های

شاد ِ با هم بودن

از آلبوم ها بیرون نمی آیند

آلبوم ها به ما خیانت کردند !

یا ما به آلبوم ها

دروغ گفتیم ؟