جبران خلیل جبران - پرنده پاسپورت ندارد

" دور می شوم از ساعت شنی "

نویسنده : فرامرز احمری - ساعت ٧:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢٩

مترسک، جبران خلیل جبران، سپید، دور می شوم از ساعت شنی

مترسک

یک بار به مترسکی گفتم : " از ایستادن در این دشت خلوت خسته نشده ای ؟ "

گفت : " لذت ترساندن عمیق و پایدار است ، من از آن خسته نمی شوم "

دمی اندیشیدم و گفتم : " درست است ؛ چون که من هم مزه ی این لذت را چشیده ام "

او گفت : " فقط کسانی که تن شان از کاه پر شده باشد این لذت را می شناسند . "

آنگاه من از پیش او رفتم و ندانستم که منظورش ستایش از من بود یا خوار کردن من .

یک سال گذشت و در این مدت مترسک شاعر شد .

هنگامی که باز از کنار او می گذشتم دیدم دو کلاغ دارند زیر کلاهش لانه می سازند .

جبران خلیل جبران

از کتاب پیامبر و دیوانه

"دور می شوم

از ساعت شنی "

که شن هایش دانه های لحظه های منند

مثلا گریه های مرداد ماه

که دانه

دانه

ریخت کف خیابان

دارد محو میشود از کوچه های ذهنم

دیگر نام هیچ کشوری در یادم نیست

بجز پیراهنم

من با دهان واژه ها فکر می کنم

: " از این قطار لعنتی می پرم پائین

این قطار رویاهای من بود

که رفت "

برای آرامش جهان دیگر دعا نخواهم کرد

" مسیح ؛ مصلوب مهربانی ِ خودش شد "

" دور می شوم از ساعت شنی "

از من چیزهائی ربوده شد

بزرگترینشان اعتمادم بود

و کوچکترینشان خودم

به من ترس تعارف شد

" دور می شوم از ساعت شنی "

به شهر های جدید پا می گذارم

و به خیابانهای جدید

بی آنکه با کسی دوستی کنم

" دور می شوم از ساعت شنی "

حدود من ؛ حدود شاعرانگی نخواهد بود

البته به مترسک هائی که کلاغها را می ترسانند

با احترام می گویم : " شب بخیر آقا ! "

برای یافتن معنا دیگر پاهایم را خسته نمی کنم

" دور می شوم "

" دور می شوم از ساعت شنی "

که شنهایش دانه های لحظه های کسی بود

که آن کس اکنون دیگر من نیستم

دور می شوم از ساعت شنی

دور می .........................

...................

نظرات ()