پرنده پاسپورت ندارد

اسیر خاکم و نفرین شکسته بالی را        

که بسته راه به من آسمان خالی را        

نزد ستاره ی فجر از جبین لیلی و قیس   

           به هم هنوز گره می زند لیالی را            

...                                                         

                        نشان نیافتم اینبار هم ز گمشده ام          

     هرآنچه پرسه زدم عشق و آن حوالی را 

   " حسین منزوی بزرگ "

                   تقدیم به منزوی و تمامی ِ منزوی های جهان

سرگرمی تمام خیابان برای تو

آوارگی کوه و بیابان برای من

بارانی ِ بلند ِ بلوطی برای تو

هی پرسه زیر چکمه ی باران برای من

چتری که در کنار دلت جا گذاشتم

از تو ، و روح خیس درختان برای من

یک خانه بی چراغ و بی سقف مال تو

یک کوله پشتی ِ خز ِ ارزان برای من

تنها برای لحظه ای از خود بپرس کو

آن مرد بی شکیب ِ شتابان برای من ؟

شاعر شدم که روح ترا جستجو کنم

کو عشوه های قبل زمستان برای من ؟

ما سیب خورده ایم که با هم سفر کنیم

ای نیمه راه همسفر ِ جان برای من !

در خانه حرف نه ! که هی برف می وزید

دیگر بس است برف ِ زمستان برای من

بدرود همسفر ، سفرت پُر شکوه باد

بدرودهای رود ِ پریشان برای من

چندانکه زخم خورده از این ورطه میروم

تنها خطوط ِ ممتد ِ پایان برای من