به سوسن پرور و غمهای اندکش

این چند کلمه در تاثیر خاطره ای ست از سوسن پرور که در وبلاگش آمده بود

http://setak1379.persianblog.ir/post/111/

با احترام به سترگی او و صحنه ی بزرگی که بر آن بازی می کند

 

پرنده پَر

پروانه پَر

سوسن پَر

هنرمند را چه به فرمان ِ هیدرولیک

صحنه ! آخرین مدل ِ مُبیل ِ توست

پرواز کن

پروانه پَر

پرنده پَر

صحنه پَر

سوسن پَر - وَر-

/ 3 نظر / 19 بازدید
پرنیان

تنهایم را با تو قسمت میکنم سهم کمی نیست گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست آئینه ام را بر دهان تک تک یاران گرفتم تا روشنم شد در میان مردگانم !همدمی نیست...

سوسن پرور

فرامرز عزیزم : چقدر زیبا نوشتی . بی اختیار اشک هام روان شده و انگار ایستادنش به فرمان من نیست ... فرامرز آرزویم پرواز بود ولی از پرواز خیلی دورم ...

مجللی

سلام فرامرز خبری ازت نیست .خوبی؟